Ennithayam Keta Aaruthal - Precap 8

Sarayu

Super Moderator
Tamil Novel Writer
#1
“ஏன் இளா.. இப்போ இந்த பொண்ணுக்கு என்ன குறைச்சல்??” என்று மோகனா கேட்க,

“எந்த குறையும் இல்ல.. ஆனா எனக்கு பிடிக்கல...” என்றான் இளம்பரிதியும்.

“பிடிக்கலையா???” என்று மோகனா மகனின் முகம் பார்க்க,

“ம்மா... எனக்கு இந்த போட்டோ பார்த்து எல்லாம் சொல்ல சொல்லாத.. உனக்கு தோணும் தானே.. இந்த பொண்ணு நம்ம வீட்டுக்கு வந்தா நல்லாருக்கும்னு.. அப்படிப்பட்ட பொண்ண பார்த்து பேசி முடி.. நான் எனக்கு பிடிக்க வச்சிக்கிறேன்...” என்று இளம்பரிதி சொன்ன தினுசில்,

“ஞே...” என்று பார்த்து வைத்தார் மோகனா.

“நிஜமா தான் சொல்றேன் ம்மா...” என்று அவன் சத்தியம் செய்யாத குறையாய் சொல்ல,

“எனக்கென்னவோ இந்த பொண்ணு...” என்று மோகனா இழுக்க, “அதான் பிடிக்கல சொல்லிட்டேன்ல வேற பாரு...” என்று அவரை நன்கு குழப்பிவிட்டான்.
------------------------------------------------

“வானதி... உனக்கு புடிச்ச சேலையே எடுக்கலாம்.. கார் அனுப்புறேன்.. இங்க வந்திடுறியா??” என்று சரோஜாவே, வானதிக்கு அழைத்து கேட்க, அவளால் முடியாது என்று சொல்லிட முடியவில்லை.

இருந்தும் தயக்கமாய் இருக்க “இல்லத்தை.. அது..” என்று அவள் தயங்க,

“அட.. நிச்சய புடவை உனக்கு புடிச்சதா இருந்தா தானே நல்லது.. நான் கார் அனுப்புறேன்..” என்று சரோஜா முடிவாய் சொல்ல,

இவளும் “சரி...” என்றுவிட்டாள்.

பிருந்தாவும் கதிரும், கதிர் அப்பா வழி சொந்தங்களில் நெருங்கிய நபர்களை அழைக்கச் சென்றிருக்க, ராதா, அங்கே பழனியில் உள்ள சிலரை அழைக்கச் சென்றிருக்க, வானதி எப்போதும் போல் ஜிங்கிள்ஸில் இருக்க, சரோஜா சொல்லவும் அவளுக்கு மறுக்க முடியவில்லை.

‘நிச்சய புடவை....’

முன்னேயும் கூட இப்படித்தான் இவளுக்கு பிடித்ததாய் எடுக்கவேண்டும் என்று சுதிர் வீட்டில் வானதியையும் அழைத்தே எடுத்தார்கள்.. என்னதான் விட்டு விலகி ஒன்றுமில்லை என்று வெட்டி வந்தாலும் கூட, சில நினைவுகள் தன்னைப்போல் மனதில் வரத்தான் செய்கிறன. வானதிக்கு முழு மனதாய் அவளுக்கு அங்கே செல்லவும் முடியவில்லை. பிருந்தா இருந்திருந்தால் கூட போயிருப்பாள். இப்போதோ போகாமல் இருந்தால் கூட தேவலாம் என்ற எண்ணத்திலேயே, அவளின் ஸ்கூட்டியில் வீடு வந்து தயாராகினாள்.

------------------------------------------------

காரில் அப்படியொரு நிசப்தம்.. ஓட்டுபவனும் உர்ரென்று வர, உட்கார்ந்து வருபவளும் உம்மென்று வர, பேரமைதி தான் அங்கே.. இருந்தும் இருவரின் மனதும் அமைதியாகவில்லை.

‘அனுப்புறதுக்கு வேற யாருமே இல்லையா??’ என்று அவளும்,

‘ச்சே எப்போ பாரு இவளுக்கு டிரைவர் வேல பாக்குறதே எனக்கு வேலையா போச்சு...’ என்று அவனும் நினைக்க, முறைக்கவேனும் இருவரின் பார்வை ஒருவரை ஒருவர் தொட்டுக்கொண்டு தான் இருந்தது.

வானதி பின் சீட்டினில் இருக்க, இளா அவ்வப்போது கண்ணாடி வழியே பின்னே பார்க்க, அவன் பார்க்கும் நேரம் அவளும் பார்க்க, சட்டென்று சுதாரிக்கும் முன்னம் சாலையில் இவர்களின் காரை ஒரு பைக் கடந்து போக, வேகமாய் இளம்பரிதி சடன் ப்ரேக் போட்டு நிறுத்திவிட்டான்.

‘நல்ல வேளை...’ இருவரும் ஒரே நேரத்தில் இதனை மெதுவாய் சொல்ல, மீண்டும் ஓர் பார்வை ஸ்பரிசம்..
 




Joher

Well-Known Member
#2
:love::love::love:

கண்ணோடு காண்பதெல்லாம் தலைவா
கண்களுக்குச் சொந்தமில்லை :p:p:p
ரோட்டை பார்த்து ஓட்டுடா பரிதி........

வானதியை யாரும் விடுறதா இல்லை........
இவன் வேற எப்போ பாரு driverரா வந்து முறைச்சுகிட்டே இருக்கானே .......
முறைமாமனா இருப்பானோ:unsure::unsure::unsure:
 




Last edited:

Advertisement

Sponsored